KLÂSİK TÜRK ŞİİRİNDE ÂŞIĞIN EN ZOR İMTİHANI “UNUTMAK”: FUZÛLÎ’NİN “UNUT” REDİFLİ GAZELİ

Nagehan UÇAN EKE

Özet


Şairler şiirleri aracılığıyla yaşanan, düşünülen, tasarlanan gerçekliği eserin ortaya konulduğu devrin zihniyet, estetik zevk ve anlayışından hareketle yorumlayıp dönüştürerek insana ait bir hâli somut olarak gözler önüne sererler. Klâsik Türk şiirinin üzerinde en çok kalem oynatılan nazım şekli olan gazellerde de şairler, sevgiliye duyulan sonsuz aşkı her yönüyle terennüm etmişlerdir. Bir aşk ve ıstırap şairi olan Fuzûlî’nin şiirlerindeki lirizmin esasını da aşkın elemleri, ıstırapları, hicranın ve yalnızlığın acıları teşkil eder. Hicran gecesinde ayrılık acısıyla ciğeri kebap olan Fuzûlî için belki de tek kurtuluştur “unutmak”. Geçmişin bilinçli terki sayılan “unutmak”, gerek beşerî gerekse tasavvufî açıdan âşığın en zor imtihanıdır. Bu çalışmada, Fuzûlî’nin “unut” redifli gazeli örnekleminde Klâsik Türk şiirinde âşığın “unutmak” karşısındaki konumu ve tutumu tespit edilecektir.

Tam Metin: PDF